با کمک سه کله پوک به نام های بنتنر و کولو توره و آدبایور لیورپول تونست بره بالا...
اگه بنتنر تو بازی رفت جولوی گل فابرگاس رو نمیگرفت ...
اگه آدبایور اون موقعیت تک به تک ۱۰۰٪ رو گل میکرد...
اگه کولو توره اون پنالتی مفت و مجانی رو رو بابل انجام نمیداد...
ما سعود میکردیم.
ولی مشکل اینها نیست... مشکل اینه که فوتبال حساب کتاب و اصولی داره برای خودش و یکی از مهمترین اون اصول اینه که هر چی پول بدی آش میخوری.
آیا واقعا آدبایور و گلب و فلامینی و کلیچی با هانری و پیرس و ویرا و اشلی کول برابر هستن؟ حد اقل از نظر تجربه یا حرفه ای بودن؟
اینه که هنوز زوده که ما قهرمان لیگ قهرمانان بشیم حتی اگه خوب بازی کنیم...
اون هایی که دنبال یه قوطیی حلبی به نام جام هستن الان اگه کارد بهشون بزنی خونشون در نمیاد ولی اونهایی که دنبال بازی زیبا و جوان گرایی هستن میدونن که : اندکی صبر سحر نزدیک است...
شاید لیگ قهرمانان رو باختیم تا با شکست منچستر لیگ برتر رو ببریم چون اگه ما امسال قهرمان لیگ برتر نشیم یعنی آرسنال اقتدارش در لیگ برتر رو از دست داده...
اگه نشدیم هم اشکال نداره چون من مطمئنم اگه آقایون پول چشمشون رو نگیره و همین بازیکنا رو واسه فصل بعد حفظ کنن سال دیگه خیلی بهتر و پخته تر از امسال خواهیم بود.
خلاصه تیم ما چوب جوونی بیش از حدش رو خورد و داره میخوره...
واقعا احساس میکنم ما به یک بازیکن بزرگ نیاز داریم تا وقتی کار گره میخوره بتونه گره گشا باشه مل رونالدو تو منچستر یا تورس تو لیورپول و ...
به هر حال لیگ قهرمانان که تا سال دیگه تعطیل شد و ما موندیم و لیگ برتر با ۵ بازی باقی مونده ۶ امتیاز عقب تر از منچستر... واقعیت اینه که احتمال قهرمانی ما کمه ولی یادمون باشه که قوانین احتمالات همیشه کار ساز نیست...
مهم اینه که دوست و دشمن به بازی زیبا و تماشا گر پسند آرسنال اعتراف کردن و همین طور دیشب خود آقای جاودانی و آقای صدر اعتراف کردن که به نسبت هزینه ای که آرسنال میکنه نتایج به مراتب بهتری میگیره از تیم هایی مثل لیورپول یا چلسی و اینتر و ... و بازی به مراتب زیبا تری رو ارائه میده...
|
+| نوشته شده توسط
امید قانعی در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387
|